آقا جان، راه رو اشتباه رفتیم | سخنرانی شنیدنی ایت الله فاطمی نیا

الوصف:

0:00:00 مقدمه: مرد گریان در محضر امام رضا (ع) 0:00:20 شکایت مرد از اذیت و ایرادگیری یارانش 0:00:46 پاسخ کوبنده امام رضا (ع): لعل هستی یا سفال؟ 0:01:10 درس عملی: ریشه نگرانی ما از حرف مردم (نفوذ نفس) 0:01:41 هشدار: دعواهای سر سفره افطار را زهر مار نکنید! 0:02:10 اهمیت مرغ پلو و مقدمه بحث عارفانه 0:02:40 معرفی عارف بزرگ: مرحوم جمال‌السالکین شیخ محمد بهاری 0:03:07 مکتوبات رمزی شیخ بهاری (تصدقت گردم) 0:03:42 کلام کلیدی شیخ بهاری: «ما هنوز سر مرغ فسنجن گیریم» 0:04:30 نقد گریز زدن و طعنه زدن در بحث‌های خانوادگی 0:05:28 ریشه تمام مشکلات: اسارت به خواهش‌های نفس 0:06:01 داستان مرد گناه‌کار و راهکار قرآنی «فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ» 0:06:40 جمع‌بندی: سرمایه عرفا و عمق کلام الهی در فرار إلی الله این سخنرانی با نقل یک داستان عمیق از امام رضا (ع) آغاز می‌شود؛ مردی که از توهین و ایرادگیری یارانش گریان شده بود. []پاسخ امام (ع) درباره تفاوت لعل و سفال، تبدیل به شاه‌کلیدی برای عدم تکیه بر قضاوت مردم و غلبه بر نفس می‌شود. []در ادامه، سخنران با لحنی تند به نقد دعواهای سر سفره افطار و «گریز زدن» در بحث‌های خانوادگی می‌پردازد. []نقطه اوج بحث، کلام عارف بزرگ شیخ محمد بهاری (جمال السالکین) است []که می‌فرمود: «ما هنوز سر مرغ فسنجن گیریم». []مرغ فسنجان در اینجا کنایه از تمام لذائذ نفسانیه (خواهش‌های نفسانی) است. در نهایت، راه حل نجات از دام غضب، تکبر و حب ریاست، آویختن به دستور قرآن یعنی «فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ» (فرار کنید به سوی خدا) معرفی می‌شود؛ []فراری که باید در باطن اتفاق بیفتد و سرمایه آن، محبت به خداست.