Az Shanbe - Man Raftam از شنبه - من رفتم

چشمامو باز میبندم روبه این تاریکی آره ایستادم و تنها صدایی که این دورو برم

نه مثل قدیما نیست که بچه تر بودم نه ولی میترزم از همه آدما خستم نه مثل مختایی که حسرتش برا مونده ننیستم اینو فقط به تو میگم که خواستم

از همه آدم رو خستم

هرچی ساختم شد خراب لحظه هم همه مثل خواب میگذرم غرق گذشتم ته این همه راه ببین کجا رسیدم دنیای وارون از برام جای همه ی خنده هم فقط میترسم فقط میگردم تمهتا خودمم دیگه خستم تا که ای باید بترسم

دروغ میگم به خودم اما بازم ادامه میدم پشت سایم گم میشم یه روز از این کام میرم