محمد امیر و حصرت دو جوان عاشق یکدیگر هستند. با این حال، پدر یوسف مخالف ازدواجشان است. وقتی بارداری دخترش آشکار میشود، دیوانه میشود و دو نوجوان را از هم جدا میکند و محمد به امیر میگوید که حصرت مرده است. وقتی کودک به دنیا میآید، او از او گرفته میشود. یوسف بچه را به دستیارش الیاس میدهد تا بزرگ شود. الیاس یک بچه دیگر به نام افسون دارد و نوران و بهار را بالا میبرد. یوسف تصمیم میگیرد او را با پشیمانی نزد پدرش محمد امیر ببرد. بهار در حال رشد در محلههای فقیرنشین، بالاخره «زندگی واقعی» خود را خواهد داشت، اما سرنوشت اجازه این را نمیدهد. نه تنها «زندگی» بهار دیگر مثل قبل نخواهد بود، بلکه «زندگی» هیچ کس مثل قبل نخواهد بود.
