İhsan Oktay Anar: Puslu Bir Edebiyat Evreni

Açıklama:

Bu bölümde, İhsan Oktay Anar edebiyatını; pus, belirsizlik ve ironiyle örülmüş anlatı evreni üzerinden ele alıyoruz. Tarihe benzeyen ama tarih olmayan, masal gibi başlayan ama masum kalmayan bu dünyada; hakikat, anlatıcı, zaman ve dil sürekli yer değiştiriyor. Anar’ın metinlerinde okur hızlanmaz, aksine bilinçli biçimde yavaşlatılır. Dil bir süs değil; atmosfer kuran, ritim yaratan ve okuru tuzağa düşüren bir araçtır. Anlatıcıya güvenilmez, karakterler kusurludur, tarih kaygan bir zemindir. Bu bölümde; Puslu Kıtalar Atlası, Suskunlar, Kitab-ül Hiyel ve diğer eserler üzerinden Anar’ın dili nasıl kullandığını, metafiziği nasıl sahnenin arkasında işlettiğini ve neden “kült yazar” olarak anıldığını konuşuyoruz. Felsefe dersi vermeden felsefeye yaklaştıran, mizahı güldürmek için değil rahatsız etmek için kullanan, kahraman inşa etmeyen ama sorular bırakan bir edebiyat… Pus dağılmıyor. Çünkü dağılırsa, anlatı bitebilir. 2:10 Yazarın Gizemi ve İzmir 3:24 Felsefe Altyapısı ve Metinler 3:45 “Rendekar” ve Gerçeklik Oyunu 6:31 Puslu Kıtalar Atlası Açılışı 7:45 Dil Ağır mı, Bilinçli mi? 9:42 İlban Ertem Çizgi Romanı 10:04 Suskunlar: Müzikal Cümleler 11:34 Tarih: Kaygan Zemin Meselesi 13:25 Metafizik, Kader ve İroni 17:02 Suskunlar: Müzik ve Günah 24:47 Uyarlamalar, Ezel Akay ve Kapanış