تاریخ کشف حجاب در ایران و طاهره قرةالعین | گفتگو با عباس امانت

یکی از کلیشه‌هایی که در مورد کشف حجاب در دوره رضاشاه پهلوی وجود دارد این است که کشف حجاب اجباری بوده و نظام حاضر هم از این مسأله بهره‌برداری می‌کند. این کار یک وجه آمرانه‌ای داشت و نسل گذشته به سختی حجاب را برداشت، اما در نسل جدید کاملا این موضوع پذیرفته شد. بعد از ۱۳۲۰ خورشیدی جامعه زنان ایران به هیچ وجه به نقاب و روبنده سابق بازنگشت. چیزی که اهل شرع بر آن پافشاری می‌کرد مقبولیت عام نداشت. عباس امانت، متخصص تاریخ قاجاریه و خاورشناس، در تاریخ ۲۳ آبان ۱۳۲۶ متولد شد. او استاد تاریخ و مطالعات بین‌المللی در دانشگاه ییل بوده و کرسی ویلیام گراهام سامنر را در این دانشگاه داشته است. او برادرانی به نام‌های حسین امانت که معمار بوده و مهرداد امانت که یک پژوهشگر است، داشته است. پدرش، موسی امانت نیز تاریخی دربارهٔ کاشان نگاشته‌است. عباس امانت در یک خانواده بهائی به دنیا آمده ولی پیوندهای مذهبی و سیاسی ویژه‌ای نداشته است. وی در سال تحصیلی ۱۳۴۵–۱۳۴۴ از دبیرستان البرز در تهران دیپلم طبیعی گرفته و سپس در سال ۱۹۷۱ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه تهران دریافت کرد. عباس امانت در دهه ۱۳۴۰ شاگرد احمد فردید بوده و در کلاس‌ها و سمینارهای او حضور داشته است. وی در سال ۱۹۸۱ دکترا خود را از دانشگاه آکسفورد گرفته و پایان‌نامه‌اش در مورد ساختار جنبش بابی و بررسی جامعی از بابیه نوشته‌است. این کتاب که بر اساس پایان‌نامه او نوشته شده، به عنوان جامع‌ترین منبع موجود دربارهٔ بابیه آغازین شناخته می‌شود.