دلیل تنفر عمیق تولستوی از شکسپیر چه بود؟!

Tavsif:

#آموزش #ادبیات #مشاهیر #سریال دلیل تنفر عمیق تولستوی از شکسپیر چه بود؟! لئو تولستوی در رساله‌ی معروف خود با عنوان «شکسپیر و درام» (Shakespeare and the Drama) با شدتی بی‌سابقه به شکسپیر حمله می‌کند و او را نه نابغه، بلکه هنرمندی متظاهر، میان‌مایه و مروج ابتذال می‌خواند. تولستوی این رساله را در اواخر عمر خود، زمانی که به نوعی عرفان اخلاقی و مسیحی گرایش یافته بود، نوشت و در آن کوشید نشان دهد که شهرت شکسپیر حاصل نوعی سوءتفاهم جمعی و تبلیغات فرهنگی غرب است، نه شایستگی واقعی آثار او. او در این نوشته، کینگ لیر را به عنوان نمونه‌ای از ضعف ساختاری و اخلاقی شکسپیر تحلیل می‌کند. از دید تولستوی، این نمایش‌نامه نه وحدت دارد، نه منطق روان‌شناختی، و نه پیام اخلاقی روشنی. شخصیت‌ها، به گفته‌ی او، رفتارهایی غیرقابل‌باور و نامعقول دارند، و هیچ تحول درونی‌ای در آنان دیده نمی‌شود. تولستوی باور داشت که هنر باید خادم حقیقت اخلاقی و رشد روح انسان باشد، در حالی که شکسپیر، از نظر او، به تحریک احساسات، خشونت، و پوچی می‌پردازد. ریشه‌ی تنفر تولستوی از شکسپیر تنها در سلیقه‌ی هنری نبود؛ بلکه در تضاد بنیادین دو جهان‌بینی نهفته بود. شکسپیر نماینده‌ی فردگرایی، شک‌گرایی و لذت‌گرایی رنسانسی است، در حالی که تولستوی در پی هنری بود که به عشق، ایثار، و حقیقت الهی خدمت کند. برای او، شکسپیر نماد انحطاط اخلاقی تمدن غرب بود. با وجود واکنش‌های منفی گسترده، رساله‌ی تولستوی امروز به عنوان سندی مهم از تنش میان «هنر برای هنر» و «هنر برای اخلاق» خوانده می‌شود. نفرت تولستوی از شکسپیر بیش از آنکه صرفاً ذوقی یا شخصی باشد، بازتاب جدال دو دیدگاه در باب نقش هنر در زندگی انسان است. 00:00 - نبرد تایتان ها 07:13 - نقد به شخصیت پردازی 11:14 - نقد به بی اخلاقی 14:54 - نقد به بی ساختاری 20:46 - نقد به جایگاهی دروغین 24:21 - ریشه این دعوا